| Gae 的个人资料Gae's space照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
Gae's space10月5日 Before October Break Last day of 1st quarter is pretty tough for me. My battery is already death and seem like it will not be able to charge it for next week, which is the 1st week of 2nd quarter. However, I still want to thank you God for the break that will happen soon. I will be away from Chiangmai and school to lay down on the beach in 2 weeks (*0*) My friend, my sister and I will take a night train to BKKin Oct 19th. to meet with 7 more people at the train station there. Sound fun huh!! (I hope it will....)
For others who wondering about my graduate school plan. I don't think it's God time for me to go there next year or even in 2-3 years. There's so many things happened after came back from Japan. And in this bad news there is a good news that I will be an aunty for my younger brother's twins. We are so excited for having the first twins in our family soon. I'm wondering if my parents love me less when they have new toys (thank you God for that...ha..ha..)
Anyway, I will try to up grade...oops!! up date my space again after come back from the beach....oh!yeah ~(*0*)~
Thai version...วันสุดท้ายของครึ่งเทอมแรกนี่หนักพอสมควร ตอนนี้แบตพลังงานใช้จนหมดเกลี้ยงแล้วและก็ดูท่าทางว่าจะชาร์ตไม่เข้าอีกต่างหาก เหลืออีก 1 อาทิตย์ที่เป็นการเริ่มต้นอีกครึ่งของเทอมแรก แต่ยังไงก็เหอะนะ ขอขอบคุณพระเจ้าสำหรับวันหยุดที่กะลังจะมาถึงเร็วๆนี้ จะได้หนีเชียงใหม่และโรงเรียนไปนอนเอกเขนกอยู่บนชายหาดขาวๆซะที อีกแค่ 2 อาทิตย์เท่านั้น (*0*) เรา 3 คนอันได้แก่ ต่าย น้องกิ๊กและอิฉันเองจะนั่งรถไฟไปคืนวันที่ 19 เพื่อไปเจอเพื่อนอีก 7 คนที่กรุงเทพ น่าสนุกแฮะ...ตื่นเต้นๆ
สำหรับใครก็ตามที่สงสัยเรื่องที่ว่าเก๋จะไปเรียนต่อโทที่ ACU ตอนนี้คิดว่าคงยังไม่ถึงเวลาที่พระเจ้าต้องการหรือแม้กระทั่งอีก 2-3 ปีข้างหน้าก็ตาม มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นตั้งแต่กลับมาจากญี่ปุ่น แม้จะเป็นข่าวร้ายที่จะไม่ได้ไปเรียนต่อแต่ก็ยังมีข่าวดีแฝงอยู่ในนั้น เก๋กำลังจะได้เป็นคุณป้าของเด็กแฝดที่ทำให้น้องชายช็อคอยู่จนถึงทุกวันนี้ (ฮ่า...ฮ่า...สมน้ำหน้ามัน มาทีเดียว 2 เลย) ทุกคนในครอบครัวต่างก็ตื่นเต้นดีใจที่จะได้มีคู่แฝดคู่แรกในบ้านเร็วๆนี้ (ไม่รู้ว่าน้องชายสุดที่รักจะดีใจด้วยป่าว..หึหึ..) เก๋ยังสงสัยอยู่ว่าถ้ามีของเลนใหม่แล้ว พ่อกับแม่เก๋จะรักเก๋น้อยลงรึเปล่า (ขอให้เป็นอย่างนั้นทีเถอะ เพี้ยงๆ)
ก็นะ เอาเป็นว่ากลับมาจากทะเลเมื่อไหร่จะมาอัพเกรท เอ๊ย! อัพเดทสเปซนี้อีกทีละกันนะจ๊ะ ~(*0*)~ 6月28日 After Japan It's been 3 months already that I came back from Japan. First of all, I want to apologise all of you who waiting for me to up-date this space with your patience m(_ _)m Honto ni Gomennasai (so sorry).
After Japan, I started to work at the same school with lots of confussing things. There are so many new things happened when I was away. Even it's only one year but there so different from before. Not just my job but also the church...thank God they are good change (^^) I worked at GIS just about 6 weeks and now I'm on summer vacation. I go to Christian Zone almost everyday. There are many new faces come this year and also my sister. Now, she goes to zone everyday after school. She seem enjoy hanging out there and being good friend with the other church members. Thank you God for that too.
Last week, there was the English camp up on Doi Suthep. We spent one night up on the mountain. I was so happy to see the young new people had fun, enjoy and fit in with other christians. I hope that God will continue bless us through those new faces. Please keep praying for us o(^^)o
Thai Version...และแล้วก็ผ่านมา 3 เดือนแล้วตั้งแต่กลับมาจากญี่ปุ่น ก่อนอื่นเลยก็ต้องขอพระอภัยมณีไว้ ณ ที่นี้ก่อนเลยสำหรับท่านประชาชีทั้งหลายที่รอคอยให้ข้าพเจ้าอัพเดทสเปซนี้ด้วยความอดทนอย่างสูง m(_ _)m ฮนโตะ นิ โกเม็งนะไซ (ขอโทษแต้ๆ เน้อเจ้า)
หลังจากกลับมาจากญี่ปุ่นแล้วก็เริ่มกลับไปสอนเลยพร้อมกับอาการมึนงงอย่างแรง มีอะไรแปลกๆใหม่ๆเกิดขึ้นเยอะแยะมากมาย นี่ไม่อยู่แค่ปีเดียวยังเปลี่ยนแปลงไปได้มากจนไม่อยากจะเชื่อ ไม่ใช่แค่เรื่องงาน แม้แต่ที่โบสถ์ก็เปลี่ยนแปลงไปเยอะ... ขอบคุณพระเจ้าที่มันเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น (^^) ก็สอนที่เกรซได้ประมาณ 6 อาทิตย์ก็ได้พักร้อนซะแระ ช่วงปิดเทอมนี้ก็ไปสิงที่โซนเกือบทุกวันเลย มีน้องๆเด็กๆหน้าใหม่ๆมาสร้างความกระชุ่มกระชวยให้ป้าๆลุงๆได้เยอะและก็รวมถึงน้องสาวสุดที่รักของฉันด้วย ช่วงนี้น้องก็ไปที่โซนทุกครั้งหลังเลิกเรียน ดูท่าทางแล้วก็สนุกกับการใช้เวลากับคนที่โซนพอสมควร ขอบคุณพระเจ้าสำหรับน้องสาวคนนี้ด้วยเช่นกัน
เมื่ออาทิตย์ที่แล้วก็มีเข้าค่ายภาษาอังกฤษบนดอยสุเทพ ก็ไปนอนบนดอย 1 คืน รู้สึกดีใจที่ได้เห็นน้องๆใหม่ๆสนุกกับค่ายนี้และเข้ากันได้ดีกับคริสเตียนคนอื่นๆ หวังว่าพระเจ้าจะทรงอวยพรพวกเราผ่านทางเด็กๆเหล่านี้ไปเรื่อยๆ ฝากอธิษฐานเผื่องานของพระองค์ด้วยนะคะ o(^^)o 2月8日 Mixed Events :) Again that I took longggggggg time to come up my space but I did anyway huh!! :p Start with the first album that I up load is about the Christmas event in Sendai that I tried so make it white christmas but it didn't work. This year is not cold enough to be able to see snow in where I live. Even we thought that we are going ski but not good time. So, I didn't get any chance to see snow(again)
Second album was about evangelism training in Osaka. This time Judith and I took local trian to Osaka. It took us about 15 hours...not bad though (I prefer traveling in cold season than hot season) This tirp was very good for me. I've learned alot from the home church and thank you God for allowed me to be there. And we went to Universal Studio too. But you know what?! I kind of like Disneyland better!!
Third and fourth albums just happened last week. Robert came to Japan and also my birthday party at Mito church...don't ask about my age! That's really rude!! Thank you God for bringing Robert here to Japan. It's really encourage me and also help me to have energy to work here even more. Thank you God that allowed me to come to Japan and open the door of relationship between the church in Chiangmai and in Japan. Thank you everybody who support me with your love and understanding. 2 more months before going back to Thailand...please keep praying for my work here and also for my future. Thank you and thank you m(_ _)m
Thai version...กลับมาแล้วจ้าหลังจากหาย(หัว)ไปนานแสนนาน อน่าบ่นกันนักเลยนะจ๊ะเพราะยังไงก็กลับมาแล้ว :p เรามาเริ่มจากรูปในอัลบั้มแรกกันเลย เป็นช่วงคริสมาสที่เซนได ด้วยความพยายามอย่างยิ่งที่จะได้ประสบการณ์คริสมาสที่เต็มไปด้วยหิมะ แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะปีนี้อากาศอุ่นจัด หิมะไม่ตกในแถบที่พวกเราอยู่ แต่ความพยายามที่จะเห็นหิมะก็พังทลายอีกครั้งเมื่อแผนการไปสกีล้มเพราะอากาศไม่เป็นใจ
อัลบั้มที่สองเป็นการเดินทางไปเรียนรู้เรื่องการประกาษที่โอซาก้า เที่ยวนี้นั่งรถไฟธรรมดาไปพร้อมจูดิธ ใช้เวลาเดินทาง 15 ชั่วโมงซึ่งก็ไม่เลวร้ายเท่าไหร่(เดินทางหน้าหนาวดีกว่าหน้าร้อนเยอะเลย) การเดินทางครั้งนี้นับได้ว่ายอดเยี่ยมมากเพราะได้เรียนรู้อะไรเยอะแยะจากที่นั่น ขอบคุณพระเจ้ามากมายที่ได้ให้โอกาสไปที่โอซาก้า เพราะนอกจากจะไปเรียนรู้งานแล้วยังได้ไปยูนิเวอร์แซลสตูดิโอด้วย แต่ขอบอกว่าขอบดิสนีย์แลนด์มากกว่าเยอะ
อัลบั๊มที่สามและที่สี่เพิ่งจะจบไปเมื่ออาทิตย์ก่อนหน้านี้ พี่โรเบิร์ตมาญี่ปุ่นและก็ตรงกับวันเกิดพอดี โบสถ์ที่มิโตะจัดงานวันเกิดให้อย่างหรู...ขอร้องว่าอย่าถามอายุ แสนจะไม่สุภาพเลยนะคะคำถามนี้ ขอบคุณพระเจ้าที่ให้พี่โรเบิร์ตมาที่ญี่ปุ่น ทำให้มีกำลังใจทำงานต่ออีกเยอะเลย และก็ขอบคุณพระองค์อีกครั้งที่เปิดโอกาสให้ได้มาอยู่ที่ญี่ปุ่นนี้ ได้เปิดประตูให้กับความสัมพันธ์ของโบสถ์ที่เชียงใหม่และญี่ปุ่น ขอบคุณทุกๆคนที่สนับสนุนกันด้วยความรักและเข้าใจ เหลือเวลาอีกแค่ 2 เดือนเท่านั้นก็จะกลับเมืองไทยแล้ว...ฝากอธิษฐานเผื่องานที่นี่และอนาคตด้วย ขอบคุณและก็ขอบคุณจริงๆ m(_ _)m 11月26日 Cell group sleep over Last chance for Jennifer and the exchange students to have this kind of activity with Japanese students before they are going back to America next month. We started walking from Omika train station to Jennifer's house, leading by Cayla and Penny. We almost got lost but Isac came to safe our journey (*0*) We all helped each other to cook for our dinner that night. WE made Yellow curry and Deep fried vegetable(Thai food)...Yum...Yum....
After our wonderful meal, we were gathering in the living room. I counted them and there were 17 people attended this activity. Is that cool? Judith gave us 2 questions to choose to answer. First, why or what made you believe in God?(all christian chose this question) and second is what do you think about God or christians? Most of them were really open with us. We spent about 3 hours to let everybody shared their thoughts. It's great and so encouraging us to hear their feeling for God and for us.
We are so thank you God for this time. And we hope that what we have done will make them want to join our cell group more. We have plan about doing social sevice some time in the future. So, please pray for us and for them to have time to join us again.
Thai version...เราเลือกที่จะจัดกิจกรรมร่วมกับนักศึกษาที่มาเซลล์กรุ๊ปก่อนที่เจนนิเฟอร์กับนักศึกษาแลกเปลี่ยนจะกลับอเมริกาเดือนหน้า พวกเราเริ่มต้นออกเดินจากสถานีรถไฟโอมิกะไปยังบ้านของเจนนิเฟอร์ โดยมีเคล่ากับเพนนีเป็นคนนำทาง และแล้วพวกเราก็หลงทางจนได้ ขอบคุณพระเจ้าที่ไอแซคมาช่วยชีวิตไว้ก่อนที่พวกเราจะหิวตาย (*0*) พวกเราช่วยกันทำแกงกะหรี่กับผัดผักรวม อาหร่อยมัก..มัก...
หลังจากอาหารมื้ออร่อย พวกเราก็มารวมกันในห้องนั่งเล่น นับจำนวนคนได้ทั้งหมด 17 คน เยอะใช่ไม๊ล่ะ จูดิธเริ่มด้วยการตั้งคำถาม 2 คำถามให้พวกเราเลือกตอบ คำถามแรกคือ ทำไมหรือเพราะอะไรคุณถึงเชื่อว่าพระเจ้ามีจริง?(ส่วนใหญ่คริสเตียนจะเลือกตอบข้อนี้) คำถามที่สองคือ คุณคิดยังไงกับพระเจ้าหรือคริสเตียน? คนส่วนใหญ่ค่อนข้างจะเปิดใจกับพวกเรา กว่าจะตอบคำถามครบทุกคนก็ใช้เวลาเกือบ 3 ชั่วโมง เป็นเวลาที่หนุนน้ำใจพวกเรามากที่ได้ฟังความคิดพวกเขาที่มีต่อพระเจ้าและต่อพวกเรา
พวกเรารู้สึกขอบคุณพระเจ้าอย่างมากสำหรับช่วงเวลานั้น และก็หวังว่าสิ่งที่พวกเราตั้งใจทำจะส่งผลให้พวกเขาอยากกลับมาร่วมเซลล์กรุ๊ปกับพวกเราอีก พวกเราคิดกันว่าอยากจออกไปรับใช้สังคมบ้างในอนาคต ช่วยอธิษฐานให้พวกเราด้วยที่เด็กเหล่านั้นจะมีเวลาว่างมาร่วมกิจกรรมกับพวกเราอีก 11月16日 Tokyo Disneyland I will try to up my space more because there are somebody(from Sendai) told me that they'd been waiting for a long time for me to up my space since September. I'm sure there will be more interesting even happen during this very cold season. And again after the ICC festival, with the SCA members, we decided to go celebrate our success of selling Thai curry and Tacos by going to Tokyo Disneyland. We left Ibaraki about 7.00am and got there around 10.00am. There are 12 people joined this trip and when we got there, each of them just disappeared for their own need. My group was led by Hane-chan(who's been there for many times). She started with Jet Coster and after waitng for about 40 mins we got a chance to do Winnie the Pooh Honey Hunt which is the most fun and cuttest for me. Then we went to Haunted Mension ^ ^" very cute and not scary at all. After lunch with the other group, we wait for 1 and a half hour for riding the Slash Mountain. It's so much fun and I got wet because Rebeka and I were in the first row. Then just Hane and I went for Big Tunder Mountain which is the highest and very scary for me. I bought popcorn with honey flavour and bought curry flavour after we finished the first one. Then we went to It's A Small World, just ride on the boat and look. They took me to Star Tour which is the worst one for me. I almost throw up after it's finished. Hane took me to get some soda which made me feel alot better. It's rain that night, so they canceled the parade. U-san went to get Mio at the train station and we all met at the cinderella's palace. After talking for a while 5 of us need to leave by 7.00pm because they have early class on the next day. Then U-san, Mio, Hane and I went to Pirate of the Caribian Tour. This one also notthing just ride on the boat and watch. Than Mio led us to the 3D theater which have English version and so much fun. The last thing was Budlightyear.....(something) It's so much fun because we have to shot the targets to get points. I got 3rd level but the Usawas are so good. They got 4th level and they went for the second round after that. We left Disneyland about 10.30pm which means we were there for 12 hours.
I was so tired but I had lots of fun going there. Thank you God for love me this much. All the opportunities and things that happened to me are from Him who is my Father. I have a chance to love Him because He loves me first...Do you want others to love you? Than, love them first. This is our way as a christian, as Christ's follower.
Thai version...จะพยายามอัพเดทสเปซให้บ่อยมากขึ้นเพราะว่ามีบางคน(จากเซนได)กระแนะกระแหนว่ารออ่านสเปซฉันมาตั้งแต่เดือนกันยา เริ่มเดือนนี้ก็จะมีเหตุการณ์น่าสนใจเกิดขึ้นมากมายและก็คงจะอัพสเปซบ่อยมากขึ้นเช่นกัน หลังจากงานประจำปีของมหาลัยผ่านไป ชาว SCA ก็ตัดสินใจไปฉลองความสำเร็จจากการขายแกงเขียวหวานและทาโก้ได้หมดเกลี้ยงที่โตเกียวดิสนี่แลนด์ พวกเราออกเดินทาง 7 โมงเช้าและไปถึงประมาณ 10 โมง มีคนมาเที่ยวด้วยกัน 12 คนแต่พอเข้าไปข้างในแต่ละคนก็หายไปคนละทิศละทาง ฮาเนะจังเป็นคนนำกลุ่มข้าพเจ้าเอง(เนื่องด้วยเธอมาหลายครั้งแล้ว) เราเริ่มต้นด้วยเจ็ทคอสเตอร์และก็ไปรออีก 40 นาทีเพื่อเล่นวินนี่เดอะพูห์ตามล่าหาน้ำผึ้ง(อันนี้แปลเอง อยากรู้ชื่จริงไปอ่านภาษาอังกฤษ...หุหุ..) วินนี่เดอะพูห์นี่น่ารักสุดและก็สนุกสุดด้วย จากนั้นเราก็ไปบ้านผีสิง ^ ^" เป็นบ้านผีสิงที่โคตรจะน่ารักเลย หลังจากอาหารกลางวันกับอีกกลุ่มที่บังเอิญเจอกัน เราก็ไปเข้าแถวรออีกชั่วโมงครึ่งเพื่อเล่นสเปลชเม้าเท่น สนุกมากและก็เปียกด้วยเพราะนั่งแถวหน้าสุดกะรีเบคก้าจัง แล้วฮาเนะจังก็ชวนไปเล่นบิ๊กทันเดอร์เม้าเท่นกันสองคนเพราะคนอื่นกลัว และมันก็น่ากลัวจริงๆด้วย ตอนออกจากวินนี่เดอะพูห์ซื้อป๊อบคอร์นรสน้ำผึ้งมาได้กระป๋องวินนี่มาด้วย แต่กินหมดเร็วมากเลยไปซื้อรสแกงกะหรี่ญี่ปุ่นมาเติม แล้วเราก็ไปนั่งเรือดูโลกใบเล็ก(อันนี้ก็แปลเอง) สบายๆไม่น่าตื่นเต้นเท่าไหร่ แล้วก็ไปออกทัวร์อวกาศซึ่งรอแป๊บเดียวแต่ไม่ชอบสุดๆ ออกมาอ้วกเกือบแตกเพราะเมาเครื่องเล่น ฮาเนะจังเลยพาไปซื้อสไปรซ กินแล้วรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย คืนนั้นฝนตกเลยไม่มีขบวนพาเรด ก็น่าเสียดายนิดหน่อย อูซังออกไปรับมิโอะภรรยามาจากสถานีรถไฟและทุกคนก็มาเจอกันที่ปราสาทของซินเดอร์เรลล่า หลังจากคุยกันนิดหน่อยก็มี 5 คนที่ต้องกลับไปก่อนเพราะอีกวันมีเรียนแต่เช้า แล้วอูซัง มิโอะ ฮาเนะและข้าพเจ้าเองก็จรลีไปเล่นต่อ รอบบนี้เป็นไพเรทออฟแคริเบี้ยน ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเหมือนกัน แค่นั่งเรือดูรอบๆ แล้วมิโอะก็พาพวกเราไปดูหนังสามมิติ สนุกมากๆเพราะมีเป็นภาษาอังกฤษให้ฟังด้วย สุดท้ายที่เล่นก็คือ บั๊ดไลท์เยียร์ อะไรซักอย่างจำชื่อไม่ได้ อันนี้สนุกมาเพราะว่าเหมือนเล่นเกมยิงปืน แล้วก็จะได้คะแนนจากจำนวนของที่ยิงได้ แล้วก็คำนวนระดับความสามารถได้แค่ที่ระดับ 3 เอง อูซังกับมิโอะเก่งมากได้ระดับ 4 แล้วสองคนสามีภรรยาก็ไปต่อแถวเล่นอีกรอบ พวกเราออกเดินทางกลับประมาณ 4 ทุ่มครึ่งแปลว่าเราอยู่ที่ดิสนี่ย์แลนด์ 12 ชั่วโมง
รู้สึกเหนื่อยมากแต่ก็สนุกสุดๆไปเลย ขอบคุณพระเจ้าจริงๆที่มอบความรักให้มากขนาดนี้ ทุกๆโอกาศและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตนี้ล้วนมาจากพระบิดาทั้งหมดทั้งสิ้น ที่ได้มีโอกาศรักพระองค์ก็เพราะพระองค์ทรงรักเราก่อน...อยากจะให้คนอื่นรักเราไม๊ล่ะ? ถ้าอย่างนั้นก็รักพวกเขาก่อนนะ นี่ก็คือทางชีวิตของคนที่เรียกตัวเองว่าคริสเตียน ผู้ติดตามองค์พระเยซูคริสเจ้าไม่ใช่เหรอ |
||||||||||||||||||||||
|
|
